Patron Szkoły
Biogram
Józef Bem (ur. 14 marca 1794 w Tarnowie, zm. 10 grudnia 1850 w Aleppo) to jedna z najbardziej barwnych i zasłużonych postaci w polskiej historii wojskowości, generał artylerii, wybitny inżynier wojskowy oraz bohater narodowy Polski, Węgier i Turcji.
-
Udział w napoleońskiej kampanii (1812–1813): Jako młody oficer artylerii wojsk Księstwa Warszawskiego brał udział w wyprawie Napoleona na Moskwę oraz w obronie Gdańska, gdzie za swoje męstwo został odznaczony Krzyżem Złotym Virtuti Militari.
-
W służbie Królestwa Polskiego: Po upadku Napoleona służył w Armii Królestwa Polskiego jako wykładowca w Szkole Podoficerskiej Artylerii i Saperów w Warszawie. Opublikował pionierskie dzieło naukowe na temat rakiet zapalnych (O rakietach zwarnych).
-
Powstanie Listopadowe (1830–1831): Zyskał sławę jako genialny dowódca artylerii. Walczył m.in. w krwawych bitwach pod Iganiami oraz pod Ostrołęką, gdzie brawurowym kontratakiem artyleryjskim uratował polskie wojska przed całkowitą klęską. Pod koniec powstania został mianowany generałem i dowódcą całej artylerii wojsk polskich.
-
Wiosna Ludów i Węgierskie (1848–1849): Po latach emigracji w Paryżu, w obliczu rewolucji, stanął na czele Gwardii Narodowej w Wiedniu, a następnie objął dowództwo armii węgierskiej w Siedmiogrodzie. Odniósł tam spektakularne zwycięstwa nad przeważającymi siłami austriackimi i rosyjskimi, zyskując przydomek „Ojczym Bem” i uwielbienie węgierskich żołnierzy.
-
Emigracja w Imperium Osmańskim: Po upadku powstania węgierskiego schronił się w Turcji, gdzie przeszedł na islam (przyjmując imię Murad Pasha) i został mianowany baszą oraz generałem armii tureckiej, organizując jej nowoczesną artylerię.
-